دسته عزاداری
من و بابا به دسته ی عزاداری رفته بودیم. تو دسته دیدم بعضی از مردم، یک وسیله ی خیلی بزرگ و قشنگ رو با خودشون توی خیابون می برند. اون پرهای بزرگ و رنگی داشت که انگار با پرهاش به مردم سلام می کرد. آخه اون پرها هی خم می شدند و دوباره بلند می شدند. بابا گفت این یک علمات حسینی است. بعضی از مردم هم طبلهایی همراه خودشون داشتند و محکم روی طبلها می کوبیدن. صدای طبلها خیلی باشکوه بود. بابا می گفت قدیما برای رسوندن خبرهای مهم به مردم اول طبل می زدن. اما حالا طبل زدن شکل نمایشی داره و آدمها رو یاد حوادث کربلا می اندازه . بعضی ها هم کنار طبال ها سنج می زدن. سنج ، شبیه دو تا در قابلم...
